Spirituele teksten

De opiniestukken en artikels van Jonas worden niet langer op deze site verzameld. Een overzicht van de meeste nieuwe artikels kan u vinden op sites waar hij soms bijdragen levert, via deze links:

Enkele oudere artikels vindt u wel nog steeds hieronder.

Aum is een basissymbool van het Hindoeïsme. Vaak wordt het ook Om genoemd. De precieze transcriptie maakt echter weinig uit want het gaat om de klank: een langgerekte klinker die zich ergens tussen de 'o' en 'au' bevindt en die eindigt op een zachte 'mmm...'.

Elke spirituele realiteit kan steeds op verschillende manieren beschreven worden. Hoewel ik bijvoorbeeld vaak schrijf over de noodzaak aan ego-afbraak – dat wil zeggen: de noodzaak om egoïsme en egocentrisme uit ons leven te bannen – even goed kan ik datzelfde principe beschrijven als de noodzaak om het ego te 'ontwarren'.

In februari 2012 luisterde ik naar een lezing van professor Gerrie ter Haar die jarenlang de relatie tussen religie en ontwikkeling onderzocht. Ik was onmiddellijk verrast door bepaalde elementen in haar betoog aangezien ze haar lezing begon met een interessante vergelijking tussen de wijze waarop religie beleefd wordt en de manier waarop wij omgaan met onze economie.

In een interessant artikel dat onlangs op de wereld morgen verscheen, werd de link gelegd tussen de de gevolgen van de occupy beweging, anti-militarisme en de geweldloze strijd voor een nieuwe wereld.

Op zekere dag bevond ik me in Gaziantep, een stad die doorheen de tijd omwikkeld werd met meerdere lagen geschiedenis. Hittititen, Romeinen, Selçuken, Ottomanen, Fransen en Turken drukten allen hun stempel op deze stad in het zuid-oosten van het huidige Turkije.

Ik kan dikwijls nogal hard uit de hoek komen wanneer het over guru's gaat. Nochtans ben ik een grote fan van het guru-principe. Ik twijfel er immers niet aan dat men vaak nood heeft aan spirituele leermeesters en dat zo'n leermeesters hun leerlingen een stap verder kunnen brengen in hun zoektocht naar de diepte van de ziel. Alleen wordt er vaak ook misbruik gemaakt van de leermeester-leerling-relatie.

Er wordt de laatste tijd heel wat gesproken en geschreven over het ‘gevaar van het salafisme’. Het salafisme wordt voorgesteld als een radicale vorm van islam die moslims wil verplichten om de sharia, de islamitische wetten en (levens)regels zo strikt mogelijk te volgen.

Vroeg of laat ontdekt elke spirituele zoeker wel één of andere theorie die hem voorhoudt dat er verschillende graden van bewustzijn bestaan. De spirituele ontwikkeling van de mens, zo vertellen deze theorieën, gaat in verschillende fasen steeds verder naar een climax van inzicht en vervolmaking. Anders gezegd: er zijn verschillende treden op de trap die naar verlichting leidt.

In mijn tekst over de stilte van de ziel stelde ik aanvaarding tegenover angst. Dat kan sommigen misschien wat vreemd lijken aangezien de tegenpool van angst over het algemeen als ‘moed’ wordt omschreven. Maar eigenlijk klopt dat niet. Echte moed komt voort uit aanvaarding en niet omgekeerd.

In een eerdere tekst gebruikte ik het woord ‘regelroest’. Op zich bestaat het niet, maar een beter woord kon ik nu eenmaal niet bedenken om dit typische spirituele knelpunt te omschrijven.

Pagina's